Jesteś tutaj:   CYKLOiD.pl


FreeRide Aconcagua - relacja

Autor  | Opublikowano: 04-październik-2010 | Odsłony 2371
Oceń ten artykuł
(1 głos)

26 stycznia - Belen. Jesteśmy w Belen i mamy za sobą ponad 600 km przejechanych po górach. Jest strasznie gorąco i trudno jest nam uwierzyć, że jest styczeń.

Ale może zacznijmy od początku?

Buenos Aires przywitało nas krótką ulewą. Wokół wszystko podobne jak w Europie jednak wysoka wilgotność nie pasuje do tego, co znamy. Wracają wspomnienia z Indii, choć tutaj wszystko jest jakby bardziej normalne.

Marcela i Pedro

Dziewczyna z wielkim wysiłkiem wciąga sakwy i torby na drugie piętro autobusu do Salty. Za nią chłopak, też z sakwami. O coś mają do siebie pretensje. Siadają przed nami. Osiemnaście godzin jazdy mija dość szybko, z małą przerwą na ogromną porcję kurczaka o 23. Tu nie ma małych porcji.

Na dworcu w Salcie wspólnie montujemy rowery. Od tego momentu przez kilka dni jedziemy razem. Wymieniamy informacje na temat swoich krajów. Przy okazji dowiadujemy się od nich znacznie więcej niż moglibyśmy się dowiedzieć sami.

Pogoda nas nie rozpieszcza.

Salta. Pierwszy dzień w trasie - na rowerze. Po kilkugodzinnej ulewie startujemy z campingu. Wydostajemy się wreszcie z miasta. Wreszcie, bo siatka uliczek jednokierunkowych skutecznie utrudnia poruszanie się w obrębie nieznanego miasta. Mijają nas muzealne wersje pick-upów Chevroleta i Forda. Po kilku godzinach jazdy doganiamy Marcele i Pedra. Ich też zblokowała ulewa.

I have a puncher.

Zaczęło się niewinnie od złapania przez Marcelę jednej gumy. Potem poszło lawinowo i do końca dnia mieliśmy już 4 dętki do załatania. Wszystko za sprawą kaktusów, a dokładnie malutkich kolców. Teraz ostrożniej parkujemy rowery i sprawdzamy co jakiś czas, czy do opon nie przyczepiły się jakieś kolce.

freeacc_kaktusy

106 km do Cafayate.

Do Cafayate mamy spory odcinek jak na jeden dzień. Jedziemy wspaniałą doliną. Skały w kolorze cegły, pustynny piasek i zieleń nielicznych drzew i kaktusy. Mijamy ogromne formacje skalne, takie jak Gardziel Diabla, Amfiteatr, czy Tonący Statek i Kapelusz Gandalfa. Rowerowy dzień zakończył się po 21-szej, ale opłacało się, bo nareszcie jesteśmy w górach.

Piaskownica, kamienie i 36,7 stopni Celsjusza.

Droga Cafayate Cachi, to słynny odcinek drogi nr 40. Można śmiało powiedzieć, że jest to pustynne bezdroże. Jazda przypomina pedałowanie w upalny dzień po ogromnej dziecięcej piaskownicy wypełnionej drobnymi kamykami i żółtym piaskiem. Droga wiedzie to w góre, to w dół. O pogodzie w tym rejonie można powiedzieć jedno, że nie sprzyja żadnej aktywności. Przynajmniej raz dziennie porządnie pada, a jak nie pada, to słońce grzeje niemiłosiernie.

freeacc_piaski

Despacio - zwolnij!

Do Cachi dotarliśmy pod wieczór, słonce paliło trochę mniej. Jednak w powietrzu czuć było zbliżającą się burzę. Siedząc w restauracyjce i czekąjac na obfitą kolację jak zwykle sporo rozmawiamy. Pedro mówi, że jeśli w Ameryce Południowej chcesz szybko zjeść, to masz problem. Tu czekanie to normalka. Po chwili dodaje, że ludzie w Ameryce Południowej mogliby mieć to samo, co mają Europejczycy, tylko po co. Nie za cenę czasu prywatnego.

Wiele w tym prawdy. Tym własnie różni się bieg od gonitwy. Biegniesz bo chcesz, a uciekasz (lub gonisz) bo musisz. Tutaj nikt nie goni za czymś, co tak naprawdę nie jest mu potrzebne.

La Poma.

Z Cachi mieliśmy się dostać do miejscowości La Poma, a potem na przełęcz. Dzień wcześniej wszystko było zaplanowane, przepakowane, gotowe do drogi. W nocy zaczęło padać. Gęsty deszcz padał non stop, nic nie wskazywało, że szybko przestanie. Po kilku godzinach kręcenia się po miasteczku postanowiliśmy wrócić do Cafayate. Najlepszym rozwiązaniem był transport samochodowy. Wraz z naszym nowym kompanem Guy (Gii) z Francji w ostatniej chwili załapaliśmy się na turystyczny autobus do Cafayate.

Po jakimś czasie okazało się, że jest to "Advanture Trip", pełen wyzwań rajd przez pustynię, którą wcześniej pokonaliśmy na rowerach. Woda leniwą wcześniej dolinę zmieniła w trasę pełną wyzwań. Wyschnięte wcześniej koryta rzek zamieniły się w rwące potoki, a piasek z piaskownicy w grząskie błoto. Kilka razy musieliśmy wypychać auto lub badać teren przed nami, bo prawdopodobieństwo utknięcia na tej trasie było bardzo duże. Padało cały czas. Ten 150 km odcinek pokonaliśmy w 7 godzin, z przerwami na piosenki, popijanie mate oraz spacery po błocie w deszczu.

W planach masz wysokie przełęcze, a lądujesz w Cafayate - to jest prawdziwe życie.

Co dalej...

Z Cafayate jeden dzień jechaliśmy wspólnie z Guy, jednak powtarzający się defekt koła i burza z gradem spowodowała, że Guy odjechał do przodu. Guy jest już 4 miesiac w podróży, więc jest nieźle zaprawiony. Wystartował z Limy, przejeżdżając Peru i Boliwię. Do Europy zamierza wrócić około lipca... jak mówi na ciąg dalszy lata.

acc rzeka

Teraz będziemy kierować się na przełęcz San Francisco i Ojos del Salado.

Trzymajcie sie!

Agata i Czarek

 

Klip z wyprawy FreeRide Aconcagua. Nasza interpretacja Boskiego Buenos Mannamu.

Trasa wyprawy prowadziła przez północny odcinek arentyńskiego i chilijskiego pasma Andów. Wspinaliśmy się na Ojos del SaladoAconcagua a w Buenos Aires podziwialiśmy boskich tancerzy tanga.

Media

Klip z wyprawy FreeRide Aconcagua Agata

Artykuły powiązane

  • Wyprawa rowerowa MTB "Ameryka Południowa i Środkowa 2015

    Celem naszej wyprawy jest  sprawdzenie się w nowych dla nas warunkach, eksploracja, edukacja i nauka (zebranie konkretnych informacji, wiedzy w postaci bogatej dokumentacji takiej jak: zdjęcia, reportaże, nagrania audio i video), spopularyzowanie turystyki rowerowej i zdrowego trybu życia. Celem wyprawy jest przemierzenie trasy rowerowej szacowanej na długość około 22 tysięcy kilometrów przez dwóch rowerzystów w czasie 7-8 miesięcy.

     

  • PRZY SZABASOWYCH ŚWIECACH

    Autor:

    Kolejna podróż w głąb naszego pięknego kraju. Wycieczka w świat nieistniejący już nie tylko w sposób fizyczny, co jest zrozumiałe i oczywiste, ale nieistniejący zupełnie w naszej świadomości. Pełen tajemnic i zaskakujących czasem odkryć. Świat polskich Żydów, współgospodarzy tych ziem od stuleci, nieobecnych dopiero od 70 lat, ale przez dziesięciolecia skutecznie rugowanych z naszej pamięci i historii.

  • Hit konkret Góry Bialskie feat. AS

    Trasa rowerowa wokół Gór Bialskich zwanych Sudeckimi Bieszczadami.

    Góry Bialskie to miejsce z rzadka uczęszczane przez turystów. Szlaki o niskim poziomie trudności, płaskie szczyty, duże zalesienie i niewielkie zaludnienie - tak w skrócie można scharakteryzować to miejsce.

Fotogaleria

CYKLOID PRO

Projektowanie serwisów internetowych

logo-CykloidPRO-270